Een Goede Kans - Boek recensie

zondag 11 juni 2017


Minty is een vrolijk meisje, maar als haar ouders gaan scheiden stort haar wereld in. Ned Buckley komt halverwege het jaar bij Minty in de klas. Hij is een humeurige, mysterieuze jongen die nooit praat. Als Minty haar toevlucht zoekt in Nettlebog, het bos waar de rivier tussen de bomen stroomt, ziet ze dat Ned met zijn oma in een caravan aan de rivier woont. En Minty ontdekt steeds meer over Ned: hij is in staat om wilde paarden te berijden. En hij weet dingen over het leven die haar zullen redden. Of op zijn minst een zeer goede kans zullen geven. 


Als je een boek hebt gelezen dat je enorm goed vond, en de auteur van dat boek schrijft een nieuwe ben je daar enorm enthousiast over! Na De Appeltaart van Hoop wilde ik meer van dat soort boeken, en dat hoopte ik te krijgen bij Een Goede Kans. Door de cover zag ik dat het iets met paarden te maken zou hebben. Daar ben ik niet echt dol op, maar Dodenrit is een van mijn favoriete en daar spelen paarden een grote rol! Ik had dus best wel grote verwachtingen, en keek er enorm naar uit om dit boek te lezen!

Tijdens het lezen moest ik mezelf er meerdere keren aan herinneren dat dit een jeugdboek is, en dat het dus bedoeld is voor mensen die een stuk jonger dan ik zijn. Bij dit boek had ik veel meer het gevoel dat ik een kinderboek aan het lezen was, iets wat wel wat nostalgie mee bracht. Want toen ik een kind was, verslond ik boeken zoals deze.
Maar voor mij was dit toch wel een beetje te jong, en ik kreeg helaas niet het zelfde gevoel als bij De Appeltaart van Hoop, maar dat betekend absoluut niet dat ik het slecht vond! Ik kon wel genieten van het verhaal

De personages herkende ik wel als typische personages uit een jeugdboek. Voor mijn gevoel iets dramatischer, en nog echt kind. Een enorm grote fantasie en een honger voor avontuur. Minty deed me af en toe denken aan Suzy van Suzy en de Kwallen. Ze heeft dat onschuldige en oprechte, een lief meisje dat af en toe helaas de foute keuze maakt.
En Ned is zoals de achterflap al zegt, erg mysterieus. In hem kon ik me wat minder goed vinden, maar zijn passie en liefde voor zijn paarden vond ik heel erg mooi.

Dit boek was voor mij dus niet beter dan zijn voorganger, maar zeker ook niet slecht! Het is een jeugdboek, en ik herkende het echt weer. Het was een erg leuke leeservaring met leuke personages, en een simpel, maar toch interessant verhaal. Een boek dat ik later zeker aan mijn eigen kinderen wil geven!


Titel: Een Goede Kans
Auteur: Sarah Moore Fitzgerald
Uitgeverij: Van Goor
Aantal pagina's: 192
Sterren: 3/5

*Gekregen als recensie exemplaar 

2 people left comments on: "Een Goede Kans - Boek recensie "

  1. Ik zag de foto van het boek en moest echt gelijk aan de appeltaart van hoop denken!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik moest ook gelijk aan de appeltaart van hoop denken bij de cover, past goed in hetzelfde straatje! Jammer dat het echt een kinderboek is, daar heb ik zelf een hekel aan.

    BeantwoordenVerwijderen