Muggenland - Boek recensie

woensdag 26 juli 2017


Ik ben een verzameling van rariteiten, een circus van neuronen en elektronen: mijn hart is de circusdirecteur, mijn ziel is een trapezeartiest en de wereld is mijn publiek. Het klinkt vreemd, want dat is het, en dat is het, omdat ik vreemd ben.

Het leven van Mim Malone staat op zijn kop. Haar vader en nieuwe stiefmoeder besloten te verhuizen, waardoor Mim opeens in de wastelands van Mississipi woont, in plaats van haar vertrouwde Ohio. En voordat deze storm goed en wel is gaan liggen, hoort ze dat haar moeder ziek is geworden.

Mim laat haar nieuwe leven achter zich en stapt in een Greyhound-bus richting het noorden, naar haar ├ęchte thuis en ├ęchte moeder. Als haar duizenden kilometers lange reis opeens anders loopt dan verwacht, moet Mim de strijd met haar eigen demonen aangaan, met een beetje hulp van een paar bijzondere medereizigers.



In maart ontdekte ik David Arnold en zijn boeken. Als eerste zou de Kids of Appetite uit komen, een boek waar ik meteen al een goed gevoel bij had en wat nu mijn favoriete boek is. Toen werd aangekondigd dat ook Muggenland zou uitkomen was ik dol enthousiast, zeker toen ik er achter kwam waar het over zou gaan. Maanden zat ik te wachten tot het juli zou worden, want dan zou hij uitkomen. En toen kwam hij, en ik was dol gelukkig. En toen begon ik er aan, en al vanaf het begin was ik dol op dit boek.

Dit boek was een achtbaan van emoties, avonturen en bijzondere personages en hun verhalen. Het verhaal begint meteen, en daardoor zit je meteen goed in het boek waardoor je door en door wilt blijven lezen. 
Het verhaal werd op drie verschillende manieren verteld. Heden, herinneringen en brieven. Dit alles maakt het verhaal zoveel duidelijker, en het was zo'n bijzondere ervaring om in Mim haar hoofd te kijken. Soms herinnerde ik me dat dit boek is geschreven door David Arnold, en dat ik niet het dagboek van een meisje genaamd Mim aan het lezen was. Het voelde zo echt en oprecht, alsof het ergens echt gebeurd is. Het was ook zo gedetailleerd, en sommige dingen werden pas veel later duidelijker.
En het zit vol met emoties. Ik heb hardop gelachen om de dingen die Mim dacht en zei, maar ik heb ik gehuild omdat het zo mooi was. 

Net als ik de Kids of Appetite, zit hier een heel bijzonder groepje personages in. Mim en haar verzameling van rariteiten, een circus van neuronen en elektronen is zo'n leuk personage om over te lezen. Alles wat in haar hoofd omgaat is zo bijzonder, gek, maar ook zo goed doordacht. Mim is een heel bijzonder meisje. Ze is enorm creatief met scheldwoorden en geeft alles en iedereen een benaming. Daarbuiten heeft Mim ook wat meegemaakt, en kijkt ze net wat anders om de wereld dan de meeste mensen.
En dan de andere personages, zoals Arlene, Walt en Beck. Dit zijn de personages waar je van gaat houden en waar je bevriend mee wil zijn. 
Maar er zijn ook personages die Mim haar reis een stukje lastiger voor haar maken. Een heel divers groepje die stuk voor stuk bijzonder zijn.

Vanaf het moment dat ik begon te lezen viel ik meteen terug in de geweldig fijne schrijfstijl van David Arnold, en zijn manier van vertellen. Hij doet iets waardoor het tot leven komt, het heel beeldend wordt en je alles om je heen vergeet. Hij stopt er Harry Potter, Lord of the Rings en Alice in Wonderland referenties in. Alles is zo creatief en mooi geschreven.

Dit boek gaf me boekkriebels, liet mijn boekenhart sneller kloppen. Dit boek is er eentje die je aan het denken zet, waar je van genieten en waar je bij gaat voelen. Dit is een superrenpaard van een boek!


Titel: Muggenland
Auteur: David Arnold
Uitgeverij: Blossom Books
Aantal pagina's: 328
Sterren: 5/5

Een reactie plaatsen